Przedsmaczek naszej imponującej galerii

047.jpg 031.jpg 058.jpg 070.jpg 050.jpg 067.jpg 022.jpg 021.jpg 003.jpg 025.jpg
baner5.gif

...o pierwszych dniach w przedszkolu

 

Stopniowe przygotowanie dziecka do pójścia do przedszkola - oswajanie z miejscem, rytmem dnia, zasadami, myślą o przedszkolu oraz usamodzielnianie rodzi w nim początki tożsamości przedszkolaka.

Potrzeba poznawania otaczającego świata sprawia, że łatwo w trzylatku obudzić zainteresowania przedszkolem. Ważne jest aby przedstawić pozytywny, ale niezbyt wyidealizowany obraz tej placówki.

Zrozumienie, że pójście do przedszkola to nic strasznego, i odbudowania poczucia bezpieczeństwa zajmie 3-latkowi sporo czasu, rodzice jednak mogą złagodzić ten wstrząs dostosowując domowe zasady i rozkład zajęć.

Początek przedszkolnej edukacji może być tak silnym przeżyciem dla trzylatka, że zacznie budzić się w nocy, będzie bardziej lękliwy, rozdrażniony i płaczliwy.

Na początku przedszkole ma prawo budzić w dziecku sprzeciw, brak zaufania do rodziców i wychowawczyń, płacz oraz próby uwolnienia się od tego obowiązku. Pomocne w adaptacji do przedszkola będzie bieżące, wzajemne informowanie o samopoczuciu 3-latka oraz o tym co pomaga mu się odprężyć, a co budzi napięcie.

Oswojenie się w przedszkolu z licznym towarzystwem, zmianą opiekuna oraz nowymi zasadami współżycia z innymi będzie dla 3-latka bardzo trudne, dlatego potrzebuje on trochę czasu i aktywnej pomocy ze strony rodziców.

Pobyt w przedszkolu będzie dla 3-latka świetną okazją do poznawania nowych zabaw (szczególnie grupowych) i zabawek, jednak trzeba pamiętać, że będą to dla niego zajęcia pochłaniające moc energii. Może to po zajęciach powodować zmęczenie i ospałość lub nadmierne pobudzenie, do których rodzice powinni dostosować popołudniową aktywność.


Aby pomóc dziecku w pierwszych dniach pobytu w przedszkolu:


Nie należy przeciągać rozstania w szatni; wystarczy pomóc rozebrać się dziecku, pożegnać się i wyjść.


Nie należy zabierać dziecka do domu, kiedy płacze przy rozstaniu; wystarczy zrobić to raz a dziecko będzie wiedziało, że łzami można wszystko wymusić;

 

Nie należy obiecywać, że jeśli dziecko pójdzie do przedszkola, to coś dostanie; wystarczy dać dziecku maleńki prezencik podczas odbierania, ale nie może to być formą przekupywania;


Zamiast „już możemy wracać do domu” powiedz: „teraz możemy iść do domu”. To niby niewielka różnica, a jednak pierwsze zdanie ma negatywny wydźwięk;


Jeżeli przy pożegnaniu dziecko płacze warto postarać się aby przez pierwsze dni do przedszkola przyprowadzał je tato. Rozstania z tatą są mniej bolesne;


Żegnajcie i witajcie Wasze dzieci zawsze z UŚMIECHEM ! ! !